Ayaan Hirsi Ali en de strijd tegen de radicale islam

Aboutaleb: paspoortdiscussie is 'riskant'

---

Volkskrant 5 januari 2009

ROTTERDAM - De discussie over dubbele nationaliteit, hoe begrijpelijk ook, is een riskante, betoogde de nieuwe burgemeester van Rotterdam Ahmed Aboutaleb (PvdA) maandagochtend bij zijn installatie. ‘Uit de chemie weten we dat naarmate je bepaalde stoffen meer roert, het mengsel steeds harder wordt.’

    

Precies zo dreigt ook een samenleving verder te verharden wanneer het hebben   van twee paspoorten steeds weer loyaliteitsvragen oproept, constateerde   Aboutaleb. ‘Nieuwe Nederlanders zullen zich moeten ontdoen van alle   gevoelens van slachtofferschap; je hebt gekozen om er bij te horen in   Nederland en mee te doen. Maar het is niet zo dat je daarbij al je schepen   achter je moet verbranden.’

Opsturen
De in het Rifgebergte geboren burgemeester van de tweede stad van Nederland   reageerde met die woorden op de nadrukkelijk opdracht van Leefbaar Rotterdam   om zijn eigen Marokkaanse paspoort demonstratief op te sturen naar de koning   van Marokko. Leefbaar-leider Marco Pastors overhandigde Aboutaleb daartoe   kort na diens beëdiging een ingelijste, gefrankeerde en geadresseerde   enveloppe.

‘Elke fractie in de Rotterdamse gemeenteraad heeft recht op zijn eigen ludieke   actie’, vond Aboutaleb. Maar, zo zei hij in de raadszaal, met de ambtsketen   van Rotterdam om zijn schouders: ‘Ik weiger te accepteren dat er na 32 jaar   in Nederland vraagtekens worden gezet bij mijn loyaliteit.’ Die opmerking   leverde hem een donderend applaus op van de aanwezigen - onder wie zijn   voorgangers Opstelten en Peper, de ministers Bos, Donner en Plasterk, en de   collega-burgemeesters Van Aartsen (Den Haag), Cohen (Amsterdam) en Wolfsen   (Utrecht).

Begin 2007 liep Aboutaleb bij zijn beëdiging tot staatssecretaris van Sociale   Zaken in de Tweede Kamer tegen dezelfde loyaliteitsvragen op, indertijd   ingebracht door de PVV en gekoppeld aan een motie van wantrouwen.

Historische betekenis
Aboutalebs installatie tot burgemeester is vanwege haar historische betekenis   voor Rotterdam, Nederland en zelfs voor Europa internationaal nieuws.   Buitenlandse tv-ploegen zijn in het Rotterdamse stadhuis geen alledaagse   verschijnsel, maar nu waren ze er. Zoals ook het veiligheidsprotocol maandag   ongewoon strak en stevig was: tassen en apparatuur van journalisten werden   uitgebreid besnuffeld door een politiehond, getraind in het herkennen van de   geur van explosieven.

Aboutaleb, de eerste Marokkaans-Nederlandse burgemeester van Nederland,   verwacht niet dat de stevige beveiliging rond zijn persoon zijn behoefte aan   direct contact met gewone inwoners van Rotterdam in de weg zal zitten. ‘Ik   zal mij onverwachts mengen met werkers, cafébezoekers, ondernemers, tijdens   wandelingen in een wijk, of als ik zomaar bij iemand aanbel en vraag om een   kop koffie, of een school inloop. Dat gaat gebeuren - en zonder dat er pers   bij is.’

Waarschuwingen
Met waarschuwingen als ‘maak uw borst maar nat’ en ‘geen woorden, maar daden’   maakten de Commissaris van de Koningin in Zuid-Holland, de plaatsvervangend   voorzitter van de gemeenteraad, de loco-burgemeester Jantine Kriens van   Rotterdam en de politiek leiders van de acht partijen in de raad stuk voor   stuk in korte redevoeringen duidelijk dat Aboutaleb het burgemeesterschap   niet cadeau krijgt, maar het de komende maanden en jaren zelf zal moeten   verdienen. ‘In Rotterdam krijg je niets voor niets’, zei Kriens.   ‘Rotterdammers gaan voor het echie en ze moeten eerst voelen of hun nieuwe   burgemeester ook voor het echie gaat.’

Een handjevol demonstranten meende op de trappen van het stadhuis   maandagochtend al te weten wat voor vlees ze in de kuip hebben met hun   nieuwe burgemeester. ‘Afgekeurd, opgepleurd’, stond er in zwarte letters op   hun witte T-shirts gedrukt.

‘Wantrouwen remt de vooruitgang’, betoogde Aboutaleb. ‘En dat past niet bij   Rotterdam en de Rotterdammers. Want Rotterdammers willen vooruit - dat is   altijd zal zo geweest. Eén ding weet ik zeker: als in een stad de mensen   elkaar vertrouwen, werpt dat vanzelf een dam op tegen mensen die de   samenleving willen ontwrichten.’

      

Israël moet zichzelf mogen verdedigen

Amanda Kluveld

Volkskrant 3-1-08

 

Sinds april 2006 vinden in Gaza en op de Westelijke Jordaanoever ernstige mensenrechtenschendingen plaats door Fatah en Hamas. Er wordt gemarteld en er worden willekeurige arrestaties en schijnexecuties uitgevoerd.

Lichaamsdelen van gevangenen worden geamputeerd en de menselijke waardigheid wordt aangetast. De vrijheid van meningsuiting en het recht op vereniging worden geschonden.
In één week in juni 2007 stierven zo 144 Palestijnen in Gaza. Onder de doden waren 41 burgers, waarvan 11 vrouwen en 7 kinderen. 700 Palestijnen raakten toen gewond.
In 2007 zijn in totaal 490 Palestijnen omgekomen door intern geweld. Door Fatah en Hamas zijn dat jaar meer Palestijnse doden gevallen dan door toedoen van Israël.

De president van de Palestijnse autoriteit Mahmoud Abbas en de door Fatah gedomineerde veiligheidsdiensten worden door de VS gefinancierd. De veiligheidsdiensten en presidentiële garde worden door Washington en de Jordaanse politie getraind. De EU traint de civiele politie. Hamas krijgt geld en steun van onder andere Iran. Geen van de financierende partijen schenkt aandacht aan de mensenrechtenschendingen door de organisaties die zij ondersteunen en opleiden. Zowel de westerse als de Arabische wereld is dus betrokken bij mensenrechtenschendingen door Palestijnen.

De wereldgemeenschap heeft Hamas nooit veroordeeld wanneer het Israël bestookte met raketten en mortieren.

In 2008 werd een regen van 1750 raketten en 1528 mortiergranaten op het Israëlisch territorium afgevuurd: meer dan een verdubbeling ten opzichte van 2007. Het ging niet alleen om de weinig krachtige Qassam- raketten, maar ook om Grad-raketten met een aanzienlijk groter bereik.

Nu Israël zich daartegen verdedigt, wordt dat, behalve door de Duitse premier Merkel, wereldwijd als excessief geweld veroordeeld.Daarbij wordt vergeten dat Israël zich lang terughoudend heeft opgesteld terwijl de raketaanvallen alleen maar toenamen tegen het einde van 2008. Van Israël wordt nu gevraagd te onderhandelen met Hamas, een organisatie die uit is op vernietiging van de staat en die, met steun van Iran, Palestijnen onderdrukt. Zolang Europa, de VS en de Arabische wereld geen verantwoordelijkheid nemen voor en elkaar aanspreken op hun rol in het conflict, kan moeilijk van Israël gevraagd worden zich te laten inzetten voor een internationale legitimering van Hamas.
Voor iedereen die dacht dat in 2009 de wereldvrede zou uitbreken, had Israël een ontnuchterende verrassing in petto.

Het nieuwe jaar was nog niet begonnen of er kwam een hevig luchtbombardement op de Gazastrook.Weg kerstgedachte.Weggemaaid alle nieuwjaarswensen.Weggesmolten het wensdenken over een betere wereld onder president Barack Obama.

Zoals te vaak in het Midden-Oostencon- flict ligt er ook nu weer een ongenuanceerde zwart/wit-vraag op tafel: wie is de agressor, Hamas of Israël? Heeft de radicale Hamas met zijn rakettengestook Israël uitgedaagd of benut Israël deze provocatie maar al te graag om het Hamas- regime letterlijk weg te bombarderen?
Wie naar de dodencijfers kijkt – 400 om 4 – ziet niet alleen de menselijke tragedie van militair geweld, maar vooral de enorme overkill van Israël ten opzichte van de Palestijnse gebieden.Zo’n ongelijke strijd is geen prettige aanblik.

Toch overziet men dan niet het hele speelveld. Israël voelt zich ingeklemd tussen Hezbollah in het Noorden en Hamas in het Zuiden.Dat zijn pionnen van Syrië en Iran, de vijand op de achterhand. De schokkende televisiebeelden met onschuldige burgerslachtoffers uit Gaza laten die dreiging niet zien.

Het is me altijd een raadsel geweest hoe men in het Palestijns-Israëlisch conflict zwart/wit-posities kan betrekken, 100 procent voor de ene partij en 100 procent tegen de andere partij.Neem zo’n Gretta Duisenberg en Dries van Agt die helemaal voor de Palestijnse zaak gaan. Die hoor je nooit iets kritisch zeggen over de Palestijnen met hun bloedige burgeroorlog tussen Hamas en Fatah, de minachting voor het menselijk leven van de zelfmoordaanslagen of het totale gebrek aan westerse vrijheden – daar kun je toch niet zonder reserves solidair mee zijn?

Hetzelfde geldt voor de pro-Israëllobby die alles wat ‘generaals - democratie’ Israël doet koste wat kost recht wil praten en vergoelijken, hoe bruut en vernederend het optreden soms ook is. Het zelfbeeld van Israël als dappere David tegen een overmacht, wordt in de strijd met de Palestijnen pijnlijk ontkracht.

Laten we ons in 2009 eens wat minder zwart/wit identificeren met de partijen in het Midden-Oosten.Alleen dan hebben we een kans de onverzoenlijken uit hun primitieve logica van ‘oog om oog, tand om tand’ te halen.

Amanda Kluveld (1968) is historica en docente.

geplaatst door Joop

Komt dat allen zien.

       

Filantroop      3 januari 2009

Communisten, trotskisten, christenmarxisten en moslimfanatici drommen vandaag weer samen op het plein van de hemelse vrede te Amsterdam om te tieren tegen de Joden. In een vredesconsortium hebben ze elkaar weer gevonden. Niet om alle partijen te sommeren de wapens neer te leggen, maar om Israël moreel te dwingen zich zonder slag of stoot over te geven aan de rakettenregen van Hamas. Geen woord over het vanuit de dichtstbevolkte regio van de wereld afvuren van raketten.

Het ons welbekende consortium heeft, gezeten aan het Bureau Etnische zaken, ooit besloten dat alleen misstanden door Amerikanen, Joden en andere blanda’s onder het morele vergrootglas gelegd dienen te worden. Iedere Aziaat en Afrikaan mag er op los moorden, z’n volk onderwerpen aan terreur en verhongering, en minderheden uitroeien, maar Amerikanen, Joden en andere blanda’s worden dringend verzocht zich aan de door het vredesconsortium opgelegde doctrine te onderwerpen en worden tot op de vierkante millimeter moreel gevisiteerd.

Nooit zien we het vredesconsortium te hoop lopen tegen de Afrikaanse moordbrigades. Voor de Ambassade van Soedan heerst orde en rust. De Olympische spelen te Beijing hebben de mensenrechtensituatie, zoals ons beloofd was, niet verbeterd want de bajes loopt er weer vol.

De vervolging van etnische en religieuze minderheden in de islamitische habitat floreert, maar broekenmans Harry van Bommel komt niet even langs om zich als menselijk schild aan te dienen.

Het vredesconsortium pleegt een vorm van expliciet racisme door zich selectief te storten op de wandaden van Amerikanen, Joden en andere blanda’s. De samenscholing van vandaag zal het virulente antisemitisme door de eenzijdigheid van doelstelling verhevigen, en tegelijk de moslimfanatici een carte blanche geven, nog meer dan tot nu toe het geval was, het conflict in het Midden-Oosten naar hier te verplaatsen. In Antwerpen zagen we al een poging tot pogrom, in ons eigen land is het maar beter om er niet Joods uit te zien om rake klappen te voorkomen.

Wie echt voor een betere wereld strijdt, maakt geen onderscheid. Vandaag doet men dat in Amsterdam echter wel.

Steun Israëls optreden tegen Hamas

Nausicaa Marbe, Volkskrant 2-1-09

'De tranen van Hamas zijn krokodillentranen'

De Chanoeka-oorlog die een eind maakte aan Hamas. Zo zou de Israëlische operatie Cast Lead de geschiedenis in moeten gaan.

Maar de situatie in het Midden-Oosten nodigt niet uit tot hoopvolle scenario’s. Het conflict dat nu de tweede week in gaat maakt duidelijk hoe sterk Hamas’ positie is. Die islamistische beweging bepaalt de regels van het spel.

Door de bloeddorst van Hamas – uit op de vernietiging van Israël en het uitroeien van Joden – is het Palestijns-Israëlische conflict geëscaleerd in oorlog. Lijken op televisie werken altijd in het voordeel van de partij die als agressor Israël aanwijst. Zo werkte het in 2006 in Libanon en zo werkt het nu. Ineens verdwijnt de schuldvraag en is er eensgezindheid over de dader: dat is de eigenaar van de wapens die de meeste doden veroorzaakten. De wereld reageert emotioneel op de gruwelbeelden. Men huilt mee met elke moeder, begrijpt de woede van elke vader.

Wie echter verder kijkt dan deze maar al te menselijke reactie erkent ook de perversiteit van dit tafereel. Dit is precies het schouwspel dat Hamas van pas komt om de haat jegens Israël warm te houden. Hamas op z’n best: martelaarschap als motor, eigen bloed als decor.

Het getoonde verdriet is bar selectief. Hamas weet tenslotte ook goed munt te slaan uit beelden van nabestaanden van zelfmoordterroristen: dan lopen de ouders over van trots op hun geëxplodeerde spruit. In dezelfde traditie knopen Hamasleiders de bomgordels om zwangere buiken en kerven joelende moeders met slachtmessen in de schedels van hun als jihadist verklede peuter tot het bloed voor de camera vloeit.

De tranen van Hamas zijn krokodillentranen. Vallen de doden door toedoen van ‘de Joodse vijand’, dan is sprake van ‘misdaad tegen de menselijkheid’. Vallen Palestijnen echter terwijl ze Joden doden, dan barst het feest los. Dan staat de volgende generatie klaar voor de slachting, want Hamas spoort vrouwen aan om kanonnenvoer te baren. Dat een gezin in Gaza tien kinderen krijgt en die verliest, is ook een oorlogsmanoeuvre van Hamas.

Dát is de ware tragiek van het Palestijnse volk: leiders die geen onderscheid maken tussen mens en bom, leven en dood, kind en soldaat, moskee en wapendepot, vriend en vijand. Leiders die voor  terrorisme kiezen, voor het boycotten van vredesakkoorden en het uitroepen van de intifada juist op momenten van hoopvolle detente.

Door de geschiedenis heen hebben Palestijnse leiders alle kansen laten schieten land in ruil voor vrede te krijgen en een staat te stichten met alle goodwill en geld van de wereld aan hun kant. Zo hadden ze Israël tot goed buurmanschap kunnen verleiden. Altijd verkeerde keuzes gemaakt, met het eigen volk als slachtoffer.

De laatste jaren drijft Hamas het conflict op de spits met voortdurende rakettenregens. Oog in oog met deze vijand is Israël een toonbeeld van beheersing geweest. Het militaire offensief van nu is het antwoord waar Hamas om gesmeekt heeft, door als eerste te vuren én (toen een tegenaanval uitbleef) te spotten met het ‘laffe’ Israël.

De regering Olmert heeft zich lang niet laten provoceren, maar na deze geweldsgolf was er geen andere optie. Israël sloeg niet buitenproportioneel toe. Het bombardeerde Hamas-doelen, terwijl alle raketten van Hamas juist op burgers gericht zijn. Het turven van lijken in het nieuws is macaber en zinloos. Alsof degene met het grootste aantal slachtoffers het morele gelijk verdient. In een oorlog houdt geen partij schone handen; in dát licht moeten de altijd te betreuren burgerslachtoffers worden bezien.

Geen enkel ander land ter wereld zou jarenlange beschietingen onbeantwoord laten, al breken de extreme Israël-bashers in opinieland hun tongen om ons wijs te maken dat juist de zionistische staat het poeslieve Midden-Oosten belaagt. Israël weet allang dat zijn recht op verdediging weliswaar erkend wordt, maar dat als puntje bij paaltje komt de VN graag ziet dat het land niet meer dan een tuinslang richt op Hamas.

Bij deze impasse spint Hamas garen. Israël bedreigen, brengt ze winst. Doet Israël niks, dan wint Hamas de strijd. Slaat Israël wél toe, dan oogst Hamas als underdog het mededogen en de genade van de naïeve wereld. Bij vrede is Hamas allerminst gebaat.

In dezelfde week van het Gaza-offensief slachtte het Verzetsleger van de Heer in Oeganda ruim vierhonderd burgers af. De Veiligheidsraad van de VN steunt de klopjacht die de legers van Oeganda, Zuid-Soedan en Congo op die moordenaarsbende zijn begonnen. Het zou van inzicht getuigen als dezelfde Veiligheidsraad de noodzaak van Israëls militair offensief tegen Hamas zou inzien.

geplaatst door Joop

In het kader van de zusterstadrelatie Rotterdam - Gaza wilde deze stad qua vuurwerk niet onderdoen daarvoor, vandaar deze hommage aan vuurwerk, en dan denk ik zeker niet aan dat verschrikkelijke 'vuurwerk' in Bangkok

---

En uiteraard iedereen de beste wensen voor het nieuwe jaar

Gelaastst door Joop

From the left, a call to end the current Dutch notion of tolerance

International Herald Tribune

By John Vinocur,

Monday, December 29, 2008

AMSTERDAM: Two years ago, the Dutch could quietly congratulate themselves on having brought what seemed to be a fair measure of consensus and reason to the meanest intersection in their national political life: the one where integration of Muslim immigrants crossed Dutch identity.

In the run-up to choosing a new government in 2006, just 24 percent of the voters considered the issue important, and only 4 percent regarded it as the election's central theme.

What a turnabout, it seemed - and whatever the reason (spent passions, optimism, resignation?), it was a soothing respite for a country whose history of tolerance was the first in 21st-century Europe to clash with the on-street realities of its growing Muslim population.

Since the Sept. 11, 2001, attacks in the United States, the Netherlands had lived through something akin to a populist revolt against accommodating Islamic immigrants led by Pim Fortuyn, who was later murdered; the assassination of the filmmaker Theo Van Gogh, accused of blasphemy by a homegrown Muslim killer; and the bitter departure from the Netherlands of Ayaan Hirsi Ali, a Somali woman who became a member of Parliament before being marked for death for her criticism of radical Islam.
Now something fairly remarkable is happening again.

Two weeks ago, the country's biggest left-wing political grouping, the Labor Party, which has responsibility for integration as a member of the coalition government led by the Christian Democrats, issued a position paper calling for the end of the failed model of Dutch "tolerance."
It came at the same time Nicolas Sarkozy was making a case in France for greater opportunities for minorities that also contained an admission that the French notion of equality "doesn't work anymore."

But there was a difference. If judged on the standard scale of caution in dealing with cultural clashes and Muslims' obligations to their new homes in Europe, the language of the Dutch position paper and Lilianne Ploumen, Labor's chairperson, was exceptional.
The paper said: "The mistake we can never repeat is stifling criticism of cultures and religions for reasons of tolerance."

Government and politicians had too long failed to acknowledge the feelings of "loss and estrangement" felt by Dutch society facing parallel communities that disregard its language, laws and customs.

Newcomers, according to Ploumen, must avoid "self-designated victimization."
She asserted, "the grip of the homeland has to disappear" for these immigrants who, news reports indicate, also retain their original nationality at a rate of about 80 percent once becoming Dutch citizens.

Instead of reflexively offering tolerance with the expectation that things would work out in the long run, she said, the government strategy should be "bringing our values into confrontation with people who think otherwise."

There was more: punishment for trouble-making young people has to become so effective such that when they emerge from jail they are not automatically big shots, Ploumen said.
For Ploumen, talking to the local media, "The street is mine, too. I don't want to walk away if they're standing in my path.

"Without a strategy to deal with these issues, all discussion about creating opportunities and acceptance of diversity will be blocked by suspicion and negative experience."
And that comes from the heart of the traditional, democratic European left, where placing the onus of compatibility on immigrants never found such comfort before.
It's a point of view that makes reference to work and education as essential, but without the emphasis that they are the single path to integration.

Rather, Labor's line seems to stand on its head the old equation of jobs-plus-education equals integration. Conforming to Dutch society's social standards now comes first. Strikingly, it turns its back on cultural relativism and uses the word emancipation in discussing the process of outsiders' becoming Dutch.
For the Netherlands' Arab and Turkish population (about 6 percent of a total of 16 million) it refers to jobs and educational opportunities as "machines of emancipation." Yet it also suggests that employment and advancement will not come in full measure until there is a consciousness engagement in Dutch life by immigrants that goes far beyond the present level.

Indeed, Ploumen says, "Integration calls on the greatest effort from the new Dutch. Let go of where you come from; choose the Netherlands unconditionally." Immigrants must "take responsibility for this country" and cherish and protect its Dutch essence.
Not clear enough? Ploumen insists, "The success of the integration process is hindered by the disproportionate number of non-natives involved in criminality and trouble-making, by men who refuse to shake hands with women, by burqas and separate courses for women on citizenship.

"We have to stop the existence of parallel societies within our society."
And the obligations of the native Dutch? Ploumen's answer is, "People who have their roots here have to offer space to traditions, religions and cultures which are new to Dutch society" - but without fear of expressing criticism. "Hurting feelings is allowed, and criticism of religion, too."

The why of this happening now when a recession could accelerate new social tensions, particularly among nonskilled workers, has a couple of explanations.
A petty, political one: It involves a Labor Party on an uptick, with its the party chief, Wouter Bos, who serves as finance minister, showing optimism that the Dutch can avoid a deep recession. The cynical take has him casting the party's new integration policy as a fresh bid to consolidate momentum ahead of elections for the European Parliament in June.
A kinder, gentler explanation (that comes, remarkably, from Frits Bolkestein, the former Liberal Party leader, European commissioner, and no friend of the socialists, who began writing in 1991 about the enormous challenge posed to Europe by Muslim immigration):
"The multi-cultis just aren't making the running anymore. It's a brave step towards a new normalcy in this country. "

Geplaatst door Joop

Merkel: Hamas is zelf verantwoordelijk voor oorlog

Merkel: Hamas moet het vuur staken                     

 

Logisch    
  'De Europese reflex om altijd maar te deëscaleren en de andere wang toe te keren als je in het gezicht wordt geslagen, heeft in het geval van Hamas geen enkele zin.'

Lees het commentaar Logisch dat Israël eindelijk ingrijpt in Gaza

bron : Elsevier

Duitsland staat volledig achter het krachtige militaire optreden van Israël in de Gazastrook. Volgens de Duitse premier Angela Merkel heeft de radicaal-islamitische Hamas de oorlog volledig aan zichzelf te wijten.

Dat heeft een woordvoerder van Merkel bekendgemaakt.

Schuldvraag
Ondanks vele waarschuwingen blijft Hamas raketten afvuren op Israël. Ook maakte de radicaal-islamitische beweging zelf een einde aan het vredesbestand, dat zes maanden heeft geduurd.

Over de schuldvraag kan dan ook geen twijfel bestaan, volgens Merkel. ‘De verantwoordelijkheid voor de ontwikkeling van de situatie in de regio ligt duidelijk en exclusief bij Hamas,’ zegt haar woordvoerder.

Volste recht
Israël heeft dan ook ‘het volste recht om zijn bevolking te verdedigen’ tegen het Palestijnse geweld. ‘Het is overduidelijk dat in deze situatie Hamas het vuur moet staken, zodat de Israëlische militaire operaties snel kunnen worden beëindigd.’

Merkel sprak zondag over de telefoon met de Israëlische premier Ehud Olmert. Ze riep haar collega op er alles aan te doen om te voorkomen dat er meer burgerslachtoffers zouden vallen. Olmert verzekerde Merkel dat de Israëlische acties op terroristische doelen zijn gericht.

Door         Luc van Kemenade

geplaatst door Joop
           

Wilders achter Israël

bron : Brabants Dagblad

DEN HAAG (ANP) - PVV-leider Geert Wilders stelt zich op achter Israël in het conflict in het Midden-Oosten. ,,Geweld tegen terreur is zelden buitenproportioneel'', reageerde hij zondag op de Israëlische luchtaanvallen op de Gazastrook.

,,Als wij terroristen vlak over de grens in België of Duitsland hadden die Maastricht of Breda met raketten bestookten en een bestand staakten'' zou Wilders, als hij minister van Defensie was, precies hetzelfde hebben gedaan als Israël.

Wilders wijst erop dat de Palestijnen zelf Hamas hebben gekozen in verkiezingen. Hij vindt dat Israël het recht heeft zich te verdedigen. ,,De aanleiding is blinde haat. Daar helpt helaas geen dialoog tegen. Als je volk en land in zijn bestaan wordt bedreigd en beschoten door terroristen, schiet je terug''.

Israël heeft Wilders betreft groot gelijk: ,,Knikker de hele bende maar de Sinaï in''.

Update

Geert Wilders is door het Amerikaanse Horowitz Freedom Centre uitgeroepen tot man van het jaar. (ANP Photo)
bron Brabants Dagblad

Geplaatst door Joop

Twijfelt u wel eens aan het geloof?

Bron: Trouw

Twijfelt u wel eens aan het geloof? En zo ja, op wat voor manier en waarom?

Imam Haselhoef: 'Nee, ik twijfel nooit aan mijn geloof. Wel heb ik mijn twijfels over hoe sommige gelovige broeders en zusters met de islam omgaan. De islam die ik ken vanuit de media is een bloeddorstig geloof van fanatici'.

Geplaatst door Lucida

Internet overvleugelt Amerikaanse kranten

Bron: Telegraaf

WASHINGTON -  Het internet heeft de kranten ingehaald als nieuwsbron voor Amerikanen. Televisie is echter nog steeds het belangrijkste nieuwsmedium in de Verenigde Staten, maar de populariteit daalt aanzienlijk bij personen onder de dertig jaar.

Dat blijkt uit een onderzoek van Pew Research Center. Van de ondervraagden noemde 70 procent de televisie als belangrijke bron voor nationaal en internationaal nieuws. Verder gaf 40 procent van alle geënquêteerden aan nieuws van het internet te halen. Vijf jaar geleden was dat nog 20 procent. Voor 35 procent zijn kranten nog steeds een bron van informatie, tegen 50 procent in 2003.

Geplaatst door Lucida

Paus: red mensheid van homoseksuelen

bron: Volkskrant 24-12-08

ROME Paus Benedictus XVI heeft gezegd dat het redden van de mensheid van homoseksualiteit net zo belangrijk is als het redden van het regenwoud.

De Kerk moet de mensheid ervan weerhouden zichzelf te vernietigen.

‘We hebben een soort ecologie van de mensheid nodig’, aldus de kerkleider in een kersttoespraak tegenover de Curia, het centrale bestuursorgaan van de katholieke kerk. ‘Het tropische regenwoud verdient onze bescherming.

Maar mensen, als schepselen, verdienen niet minder’, aldus Benedictus. De katholieke kerk acht homoseksualiteit een fout van de natuur waaraan homoseksuelen niets aan kunnen doen, maar zij moeten zich onthouden van elk ‘tegen - natuurlijk’ seksueel verkeer.

De mensheid moet luisteren naar ‘de taal van de schepping’ om de door God bedoelde rol van man en vrouw te begrijpen.

Alle vormen van niet-heteroseksueel gedrag betekenen een ‘vernietiging van Gods werk’, aldus de kerkvorst. ‘De kerk wil dat de schepping van de kerk wordt gerespecteerd.’ Reuters

Geplaatst door Joop

              

          

Joost Zwagerman: 'Links is schizofreen'

Bron: Intermediair
Auteur: Daphne van Paassen

Joost Zwagerman mengt zich als een van de weinige schrijvers in het maatschappelijk debat. 'Wilders springt in het gat dat links laat liggen'

Foto: Vincent Mentzel

Drie miljoen mensen keken de eerste uren nadat Fitna zijn internetpremière beleefde, naar de film van Geert Wilders. Bekende beelden van de twee boeings die de Twin Towers doorboren, bloederige onthoofdingen, woedende imams, beelden van vrouwenbesnijdenissen, van Van Gogh met het mes in zijn borst, krantenkoppen van de doodsbedreigingen aan het adres van Hirsi Ali en Ehsan Jami.
Nederlandse columnisten buitelden de dagen erna bijna over elkaar heen in de haast hun afgrijzen over Geert Wilders uit te
spreken. Zwagerman merkte als enige op dat, wat je ook van Wilders vond, hij wel in het gat stapte dat links liet liggen. Homorechten en vrouwenemancipatie - van oudsher linkse thema's - staan op gespannen voet met de islam. Maar links pakt ze niet op. ‘En dat geldt ook voor het recht om van je geloof te vallen', zou hij er nu, driekwart jaar later, aan toe willen voegen.
‘Neem mensen als Ayaan Hirsi Ali, Ehsan Jami (van het Comité voor ex-moslims; DvP) en Sooreh Hera, de kunstenares wier foto's van homo's met Mohammed-maskers op, uit censuur vooraf niet in het Haags Gemeentemuseum werden gehangen', zegt Zwagerman, haastig kauwend op een salade niçoise in een verlaten visrestaurant in Amsterdam-Zuid. ‘Over hen wordt gezegd dat het ongenuanceerde aandachtstrekkers zijn. Pardon? We leven in een land met ongelooflijk veel ongenuanceerde mensen die die ongenuanceerdheid heel pontificaal naar voren brengen. Dat vinden we traditiegetrouw heel lollig. Hugo Brandt Corstius heeft oud-cda-minister Ruding ooit met Eichmann vergeleken omdat deze durfde voor te stellen dat bijstandsgerechtigden misschien moesten verhuizen om elders in het land een baan te vinden. Noemde Brandt Corstius Die Endlösung. Moet je je voorstellen! Waarom krijgt Jan Mulder een open doekje als hij bij De Wereld Draait Door zegt dat we die reactionaire hap van een Christen Unie maar moeten verbieden, terwijl als je zegt ‘misschien moeten we een paar pagina's uit de koran scheuren' - let wel het is niet míjn mening - je rabiaat rechts genoemd wordt? Wees kritisch over christenen in de politiek en je hebt de kortste weg naar eer, roem en literaire prijzen, maar wees kritisch over een nieuwe godsdienst in Nederland en je wordt in de hoek van de xenofoben gezet. Dat is inconsequent.'

• De linkse intelligentsia gedraagt zich ‘moreel schizofreen', vind je.
• In de zomer van dit jaar werd je van je fiets geslagen door een Surinaamse of Antilliaanse jongen.
• Verlamde dat succes niet?
• Maar pas in 2008 kreeg je je eerste grote prijs, de Gouden Ganzenveer.

Lees verder

Geplaatst door Joop

Islamscholen: reis naar Mekka dient educatie

Bron:NRC

Reizen naar Mekka „dienen een educatief doel” en verdienen overheidssteun. Dat zegt ISBO, de landelijke koepel van islamitische schoolbesturen.

ISBO gaat scholen bijstaan om het educatieve doel van dergelijke reizen duidelijker te maken. Ook vindt ISBO dat als islamitische ouders op een zwarte school in de meerderheid zijn, zij ervoor moeten kunnen kiezen dat een school islamitisch wordt.

Dit staat in een plan van aanpak dat ISBO heeft opgesteld om de problemen op islamitische scholen te bestrijden. Bijna de helft van deze scholen is zwak en bijna negen op de tien frauderen met rijksgeld, zo bleek onlangs uit een rapport van de onderwijsinspectie.

Het ministerie van Onderwijs geeft momenteel geen subsidie voor reizen naar Mekka, omdat deze geen educatief doel dienen.

In het plan van aanpak staat verder onder meer dat ISBO erop zal toezien dat scholen serieus werk maken van de ‘Code Goed Bestuur’ die het ministerie met scholen heeft afgesproken. Op islamitische scholen die zwak zijn, zal extra toezicht worden gehouden.

Het ministerie van Onderwijs zegt in een reactie „niet in discussie te gaan”, bijvoorbeeld over reizen naar Mekka. Ze wil dat islamitische scholen eerst de kwaliteit van het onderwijs verbeteren.

Geplaatst door Lucida

PvdA-voorzitter: tolerantie heeft integratie geremd

   

Verslaggevers Yvonne Doorduyn, Hans Wansink

Amsterdam - Tolerantie heeft de integratie van migranten in Nederland geen goed gedaan. De PvdA heeft geleerd en kiest in het vervolg voor de confrontatie: nieuwkomers moeten zonder voorbehoud kiezen voor de Nederlandse samenleving. De overheid bewaakt de rechtsstaat, pakt misstanden aan en schept kansen.

    

Dat schrijft PvdA-voorzitter Lilianne Ploumen in de nieuwe Integratienota van   de partij, Verdeeld verleden, gedeelde toekomst. Het congres stemt er   in maart over. ‘De fout die we nooit meer mogen maken, is het inslikken van   kritiek op culturen of religies omwille van de tolerantie.’

Volgens de partijvoorzitter is integratie in de eerste plaats eennota opgave voor   burgers onderling. ‘Het lukt niet met een Postbus 51-spot.’ De overheid   heeft twee taken: enerzijds het bewaken van de rechtsstaat – waaronder een   effectief veiligheidsbeleid en compromisloze verdediging van het vrije   debat. Anderzijds verheffing en emancipatie. Hoogwaardig onderwijs, goede   jeugdzorg en activerend arbeidsmarktbeleid zijn een vereiste. En: ‘Wij   spreken allen Nederlands, kennen de elementaire omgangsvormen en de   democratische rechtsstaat.’

Om lokale politici een handvat te bieden bij actuele problemen (boerka, handen   schudden), schetst Ploumen drie keuzen: normeren, confronteren of tolereren.   Bij voorvallen als eerwraak en vrouwenbesnijdenis is het duidelijk: normeren   en aanpakken. Bij ‘zachtere’ waarden als de scheiding van kerk en staat of   de gelijkheid van man en vrouw, is confrontatie op zijn plaats: benoemen en   bespreken. Hoofddoekjes in de klas en moskeeën met een opvallende   architectuur vallen onder het kopje: tolereren.

Ploumen wil graag in debat met boerkadragers. De vrijheid van meningsuiting   staat voor haar buiten kijf: ‘Krenken mag, geloof bekritiseren ook.’

                                                                                                   geplaatst door Joop

’Nu zijn weblogs aan de beurt’

Cartoonist denkt dat arrestatie politieke achtergrond heeft

Bron:Trouw

Trouw kijkt terug op 2008. Vandaag: de affaire rond cartoonist Gregorius Nekschot, die dit voorjaar werd opgepakt wegens zijn omstreden tekeningen over moslims.

„Als ik teken, vraag ik mij tegenwoordig af of het gelazer op kan leveren. Het gesodemieter van afgelopen jaar kan ik missen als kiespijn”, zegt de cartoonist die tekent onder het pseudoniem Gregorius Nekschot. Hij kijkt terug op het voor hem bewogen jaar dat in mei begon.

De 13de, een zonnige voorjaarsdag. Ineens werd er ’indringend en lang’ aangebeld. Voor de deur stonden tien gezagsdragers met een huiszoekingsbevel. „Ineens waren ze in mijn huis en had ik niets meer te zeggen”, herinnert hij zich. „Mijn computer werd in beslag genomen, de harde schijf werd gekopieerd en het hele huis trokken ze leeg, inclusief privézaken. Vreselijk onprettig.”

De tekenaar werd meegenomen voor verhoor en anderhalve dag in een cel opgesloten. Zijn tekeningen zouden discriminerend zijn en aanzetten tot haat. Tenminste, volgens het Meldpunt Discriminatie Internet, dat klachten had ontvangen van imam Abdul-Jabbar van de Ven, die in 2004 zelf in opspraak kwam toen hij op tv bij Andries Knevel Geert Wilders een dood door kanker toewenste. De controversiële imam kwam ermee weg, Nekschot niet.

Bizar, vindt de cartoonist. „Mensen met een ideologie of geloofsovertuiging hebben in Nederland meer privileges dan anderen. SGP’ers en moslims discrimineren vrouwen structureel. Dat is blijkbaar oké. Terwijl ik niet de spot mag drijven met een godsdienst of ideologie. De vrijheid van meningsuiting blijkt hier niet absoluut te zijn.”

De kwestie rond Nekschot leidde tot politieke consternatie. Behalve de oppositie toonden ook de PvdA en ChristenUnie zich verontwaardigd over het optreden van politie en justitie. De tekenaar, die aan cartoons maken nauwelijks meer toekomt vanwege ’al het juridische gedoe’ dat het gerechtelijk vooronderzoek meebrengt, vindt dat de strijd tegen het ’beschavingsoffensief van Balkenende’ volop moet worden aangegaan. „Ik vind het prima als mensen een ideaal hebben en je mag geloven wat je wilt. Maar deze mensen proberen vaak de werkelijkheid naar hun ideaalbeeld te modelleren. Daarbij persen ze anderen in een keurslijf. Fascisten, communisten en tegenwoordig ook de jongens en meisjes van de milieudwingelandij. Ik drijf graag de spot met pretentieuze lieden en hun groteske ambities.”

Nekschot denkt dat zijn arrestatie een politieke achtergrond heeft, een sentiment dat VVD-fractievoorzitter Mark Rutte met hem deelt. Nekschot: „In de negentiende eeuw is er een Duitse cartoonist opgepakt wegens majesteitsschennis en in de gevangenis gezet. Volgens mij wil de overheid nu met mijn zaak jurisprudentie zien te krijgen om meer lastpakken de mond te snoeren.”

Justitieminister Hirsch Ballin ontkent dat er hier sprake is van een ’proefballon’. Nekschot ziet echter volop tekenen dat de overheid waar mogelijk morrelt aan vrije meningsuiting. „Dit jaar kwam Ernst Hirsch Ballin ook met het voorstel om de wet op belediging uit te breiden. Vooral internet is de regering een doorn in het oog. Komend jaar zijn meer weblogs aan de beurt, let maar op.”

Mocht het voor Nekschot tot een rechtszaak komen, dan vreest hij het ergste. „Dan raak ik mijn anonimiteit kwijt”, zegt hij bezorgd. „Dat zal ernstige gevolgen hebben. Kurt Westergaard (de hoofdrolspeler in de Deense cartoonrellen, red.) wordt permanent beveiligd.”

Minstens zo erg vindt Nekschot de krampachtige situatie waarin Nederland verkeert. „Burgemeester Cohen onthulde een beeld van Spinoza, een exponent van de vrijheid van meningsuiting. En Amsterdam was wereldboekenstad. Allemaal in het jaar dat ze een cartoonist in de cel gooiden.”

Geplaatst door Lucida